Siedemdziesiąt sześć automatyzacji do wzięcia

Problem: demo to nie jest ta robota

Dema automatyzacji mają pięć węzłów, bo pięć węzłów mieści się na zrzucie ekranu. Prawdziwe nie mają. Średni workflow w tym zbiorze ma czternaście węzłów, a te dodatkowe dziewięć to części, których nikt nie nagrywa: odnoga na wypadek, gdy API odpowie pustką, batchowanie, żeby tysiąc wierszy nie zamienił się w tysiąc wywołań, ponowienie, miejsce, w którym zgłasza się awaria.

Ta różnica jest powodem, dla którego tyle automatyzacji buduje się raz, robią wrażenie na wszystkich, a miesiąc później po cichu się je wyłącza.

Co jest w repozytorium

Wszystko od drobnych narzędzi po pełnych agentów, z grubsza pogrupowane według tego, co robią. Siedemnaście było włączonych w momencie robienia backupu — to są działające automatyzacje, wyeksportowane tak, jak chodziły, a nie doczyszczone przykłady napisane pod artykuł.

• Asystenci z konkretnym zadaniem: skrzynka, kalendarz, kontakty, faktury, podróże, research, trener personalny
• Bazy wiedzy RAG nad Notion, Drive, newsletterami i transkryptami z YouTube, na Postgresie z pgvectorem
• Zbieracze: Google Maps, X, biblioteki reklam konkurencji, scraping stron przez Firecrawl
• Potoki treści: transkrypt na streszczenie, research na szkic, zespół agentów SEO
• Generowanie obrazu i wideo podpięte pod Telegram, żeby dało się z tego korzystać z telefonu

Dlaczego to oddajemy

Bo eksport jest tanią częścią. Plik JSON zaimportuje każdy; trudność zaczyna się zaraz potem i nie ma jej w tym pliku.

Który z nich warto uruchomić w Twojej firmie, a który zje więcej uwagi, niż zaoszczędzi. Ile to kosztuje miesięcznie, kiedy przechodzi przez to realny ruch. Czyje poświadczenia trzyma i co się dzieje, gdy ta osoba odchodzi. Kto zauważy, że zepsuło się o drugiej w nocy. I utrzymanie tego przy życiu, gdy dostawca zmieni endpoint — a zmieni.

Zbiór, który można przeczytać, jest lepszym argumentem niż strona przymiotników o tym, co moglibyśmy zbudować. Weź, uruchom, a jeśli ta druga część jest tą, której nie chcesz mieć na głowie, to jest właśnie rozmowa do odbycia.